Verschijnt ca. 3x p.j.

FOTO's

Notities of citaten

9 April 1889
Er zijn vrouwen, wier levensopvatting de grenzen van den huiselijken kring overschrijdt. En hoe kunnen wij van te voren weten of onze dochters gelegenheid zullen vinden haar roeping als echtgenooten en moeders te vervullen, en of zij niet zullen genoodzaakt worden een anderen weg in te slaan? Gelukkig dan zij, die in staat gesteld zijn dien weg te gaan en haar geluk kunnen zoeken in de beoefening van kunsten en wetenschappen wanneer de kroon der liefde haar is ontzegd! Zoo dit laatste geval het gevoelsleven ontwikkelt ten koste van den geest, dan zal er een ziekelijke zucht ontstaan om à tout prix een echtgenoot te krijgen, daar het meisje anders[?] niet tot haar bestemming kan geraken en haar leven zonder doel moet blijven. Deze gebrekkige intellectueele ontwikkeling is het geweest, die de vrouw van haar man afhankelijk maakt en waardoor zij met geringschatting door den man wordt behandeld.

Sommige mensen schrijven dagboeken vol over hun eigen gedachten of belevenissen. Er zijn ook mensen die voornamelijk citaten van anderen noteren, bijvoorbeeld omdat ze die de moeite waard vinden om nog eens na te lezen. Het dagboekarchief heeft onlangs zo’n notitieboek vol citaten uit het eind van de 19e eeuw verworven. Bijzonder aan dit notitieboek is, dat de citaten vooral betrekking hebben op de positie van de vrouw. De teksten gaan veelal over de mogelijkheden voor vrouwen die ongehuwd bleven en een zelfstandig bestaan voor zichzelf moesten opbouwen.

citaat 9 april 1889

Het handschrift in dit notitieboek is soms moeilijk te lezen. We hebben nog niet kunnen ontcijferen aan welk boek of artikel bovenstaand fragment is ontleend. Wel weten we dat de vrouw die dit citatenboek heeft bijgehouden, nooit gehuwd is en een succesvolle fotografiepraktijk heeft gehad. Zij zal ongetwijfeld steun hebben gezocht en gevonden in de teksten die ze op jonge leeftijd – ze was in 1889 tweeëntwintig jaar oud – in haar schrift noteerde.

Reisjournalen van Emma Beer-Sieburgh naar het Nederlands Dagboekarchief

Via de bemiddeling van Carla van Beers van familiearchieven.nl verwierf het dagboekarchief een prachtige collectie reisjournalen van Emma Beer-Sieburgh. De reisdagboeken (41 banden) zijn meer dan twintig jaar lang in bewaring geweest bij een nicht van Emma in het Britse Whitstable. Carla van Beers haalde de dagboeken bij haar op.

Emma Beer-Sieburgh vierde van 1953 tot en met 1976 haar vakanties in het Verenigd Koninkrijk. In het dagelijks leven was ze lerares natuurkunde op een middelbare school, eerst in Dordrecht en daarna in Amsterdam. Van elke reis die ze maakte kwam er een verslag met uitgebreid beeldmateriaal. De 41 banden die ze achterliet bij haar overlijden in 1996 vormen te samen een mooi tijdsbeeld van een weduwe die het liefst alleen op reis ging om het culturele en literaire Engeland dat ze uit boeken kende met eigen ogen te zien en te ontdekken. De eerste jaren reisde ze met de trein, daarna kwam ze met haar auto uit Nederland.
Op 7 maart 2018 gaat de Familiearchieven-Servicedesk haar reisjournalen ophalen bij haar nicht in Whitstable. We rijden via de binnenwegen over het hobbelige asfalt en hopen dat het straks op de snelweg beter gesteld is met hoeveelheid gaten in de weg. Ik probeer me voor te stellen hoe Emma Beer-Sieburgh, een verwoed sigaretten rokende dame, met haar Austin door het Engelse landschap slingerde. Ongetwijfeld werd er toen nog niet zo hard gereden. Ik zie haar luid pratend achter het stuur zitten, ze vertelt Bunter, zoals ze haar auto noemde, welke route ze nemen. Bunter was de assistent detective van Lord Peter Wimsey een romanfiguur van Dorothy L. Sayers. De reis en de plekken waar ze ging overnachtingen stond al vast, ze had alles van te voren al uitgestippeld.
Halverwege de middag arriveren we in de sfeervolle, maar in deze tijd van het jaar, ijskoude badplaats aan de noordoost kant van Kent. Met de navigatie is het huis van haar nicht Eva Whiteley eenvoudig te vinden. Meer dan twintig jaar heeft zij de literaire Pelgrimages van de zus van haar moeder onder haar hoede gehad en nu schenkt ze deze aan het Nederlandse Dagboekarchief, zodat het niet verloren zal gaan en ze voor onderzoek gebruikt kunnen worden.
We brengen de reisboeken in onze VW-bus terug naar het continent, samen met de twee bijbehorende kaartenbakken waarin je op plaatsnaam van alles terug kunt vinden. Via de Eurotunnel bereiken we met de trein Noord Frankrijk. Emma Beer Sieburgh had, denk ik, ook wel over de zeebodem heen en weer willen gaan. Ergens in een van haar verslagen las ik dat zij haar auto op het vliegtuig naar Engeland zette. Dàt kunnen wij haar niet meer nadoen! Maar haar tochten zijn, omdat ze alles zo goed gedocumenteerd heeft, stuk voor stuk na te reizen. Het zal interessant zijn om te zien wat er in de afgelopen decennia wel of niet veranderd is.

Carla van Beers
Familiearchieven Servicedesk: voor informatie, bemiddeling en ondersteuning bij particuliere archiefvorming www.familiearchieven.nl

Hieronder een diashow met foto’s van de collectie Emma Beer-Sieburgh, gemaakt door Carla van Beers:

Emma Beer-Sieburgh
Emma Beer-Sieburgh
Emma Beer-Sieburgh
Emma Beer-Sieburgh
Emma Beer-Sieburgh
Emma Beer-Sieburgh
Emma Beer-Sieburgh
Emma Beer-Sieburgh
Emma Beer-Sieburgh
previous arrow
next arrow
Slider

Het Meertens Instituut bezit een collectie voornamen uit de nalatenschap van mevrouw Emma Sieburgh. Zij begon die in de Tweede Wereldoorlog te verzamelen omdat haar familie zich met het vervalsen van persoonsbewijzen voor joden bezig hield. Carla van Beers schreef een boek over de oorlogsjaren van Emma Sieburgh, Dingen die je niet weet.

Ik begin weer (dagboekfragment, nieuwjaar 1983)

1983. Wat zal dit jaar ons brengen? We hebben grote plannen en durven de stap te wagen. Ik ga weer schrijven na een half jaar het niet gedaan te hebben. Er gebeurde zoveel en er moest zoveel gebeuren. […] Ik begin weer, misschien niet elke dag, maar wel alle belangrijke dingen. Zoals: ik hou van Jetty!

Uit het dagboek van een 53-jarige man. Collectie NDA.

Gelukkig Nieuwjaar (dagboekfragment, 1 januari 1978)

1 januari 1978

Ik wens mezelf een gelukkig 1978
Want ik zal daar zelf het meeste voor moeten doen
Al hoop ik van vrienden te ontvangen
Meeleven, steun, een groet, een zoen!

Uit een boek met herinneringen van een 58-jarige man. Collectie NDA.

Andere Tijden special: Door weer en wind – zo. 31 december 2017

“Je verandert er niks aan. Het waait ook weer over. Wat moet je ervan zeggen? En toch is er weinig waar we zoveel over praten: het weer.”

Andere Tijden - Het weerAndere Tijden vertoont op 31 december een special over het weer. Het tv-programma behandelt daarin het weer in Nederland en de invloed op de bewoners gedurende de weerperiode 1950-1980. Met heel leuke historische beelden en teksten.

Het programma zal worden uitgezonden op oudejaarsdag 31december 2017 rond 21.30 uur op NPO 2. Op zaterdagmiddag 6 januari zal de uitzending nog worden herhaald.

De makers van Andere Tijden hebben voor deze uitzending onder andere onderzoek gedaan in het Nederlands Dagboekarchief.

Chagrijnig (dagboekfragment, 12 december 1993)

12-12-93
Waarom sta ik zo chagrijnig op? Waarom zit er heel de dag van alles aan mijn kop te zeuren? Lijd ik aan zelfoverschatting, aan wrok? Wat is er aan de hand? Waarom niet gewoon de krant en ‘n stapel boeken lezen en op tv volgen wat er om me heen gebeurt, en nu en dan wat schilderen? Ik wil meer “zijn” dan ik tot nu toe ben. Sociaal gezien heb ik niet de plaats die ik zou wensen. Dat moet het zijn. Oorzaak: eigen schuld. Je hebt te lang stilgezeten, niks van je laten horen – althans niet in die vorm op dat terrein waarin je het “ten diepste” zou willen.

Uit het dagboek van een 72-jarige ex-priester. Collectie NDA.

AGENDA

Dag van het Dagboek
Ook dit jaar organiseren we weer een evenement tgv de internationale Dag van het Dagboek, en wel op 29 juni a.s. Klik hier voor nadere info over het programma.

STEUN HET NDA

Word vriend(in) van het NDA! Uw steun is zeer welkom.
Meld u aan als vriend(in)