Verschijnt ca. 3x p.j.

FOTO's

Waar zijn ze gebleven? (Dagboekfragment, 18 oktober 1942)

18 oktober 1942
He, he, ’t is een toer om tegenwoordig tijd voor mezelf te vinden. Bij Jansma werk ik niet meer, maar we zijn druk met de schooonmaak en Alie is nog niet weer beter, al knapt ze wel fijn op. Van der Waal is onze kostganger geworden, nu al 14 dagen geleden. ’t Gaat best, ’t is een bescheiden iemand, die gauw tevreden en dankbaar is. We mogen hem allemaal graag, vooral het jongste zusje Ida is stapel met hem en hij met haar. Hij betaalt 13 gulden kostgeld wat ook best te pas komt, vooral als spaarpotje voor kwade dagen.

En na een verdere beschrijving van dagelijkse activiteiten en zorgen…

Wat de oorlog betreft en de politieke toestand wordt het steeds moeilijker. Vrijdag stonden er weer 15 gefusileerden in de krant, meest jonge mannen als offer voor degene die sabotage plegen. Heel veel jodengezinnen zijn weggehaald en naar kampen gebracht. De deuren worden verzegeld. Wat een ellende moeten die mensen doormaken. Onze buren Waterman zijn ook weg, maar waarheen dat weten we niet, de deur is ook niet verzegeld. Die zijn eigenlijk op een raadselachtige manier verdwenen. Meneer en Mevrouw denken dat ze bij de buren zijn, maar dat lijkt me toch al te gevaarlijk. Meneer W. was al een poosje weg. Mevrouw W. en Bennie en Hanna, waar zijn ze gebleven?

Dagboek van een 22-jarige vrouw uit Groningen. 1942. Collectie Nederlands Dagboekarchief.

STEUN HET NDA

Word vriend(in) van het NDA! Uw steun is zeer welkom.
Meld u aan als vriend(in)