e-NIEUWSBRIEF


Verschijnt ca. 3x p.j.

Welkom

op de website van het Nederlands Dagboekarchief!

Afscheidskus met snor (dagboekfragment, 10 april 1958)

10 april 1958

Zaterdag (heet) naar E. geweest, met veel moeite een bootje gekregen en ook gezwommen, geen vis. Enig.
Zondag wat rond gehangen en jobs gedaan, ’s avonds met hele familie weer ge-dominood.
Maandag middag rondgereden, ’t was te druk eigenlijk op de weg. ’s Avonds gingen Kiek en ik bij O. melk halen. Er was niemand dus wij wachtten wat en liepen wat rond. Toen hebben we naar het kalfje gekeken en toen besloten we naar huis te gaan om, volgens het plan, te gaan vissen. We stoeiden wat en Kiek deed een wind, ik holde de drive, heuvel, af als een op hol geslagen koe – moe – moe – toen klapte ik door mijn rechter enkel. Ik viel op de grond en schreeuwde en huilde van de pijn. Kiek moet wel geschrokken zijn. Eindelijk stond ik op en begon (in het donker) naar huis te strompelen.
Langs de drive reed opeens de auto van Ronald W. met naast hem dhr. O. die stopte. W. reed mij naar huis en droeg mij naar binnen. Toen rook ik dat hij gedronken had! Hij stopte mijn enkel in kokend en dan in vriezend water en later verbond hij het en alles. Hij bleef maar en wij hadden in de gaten dat hij dronken was. Hij praatte vreselijk veel.
Eindelijk kreeg Pappie hem met een smoesje weg. Hij gaf mij een afscheidskus met zijn snor. VRESELIJK.

Uit: Dagboek van een Ned. tienermeisje. Gezin is geëmigreerd naar Australië. Collectie NDA.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

Ongelezen verbranden

instructie aan nabestaanden

Nabestaanden volgen de instructies van een overledene niet altijd op. Voor de archieven en het wetenschappelijk onderzoek is dat een geluk. Dit briefje lag boven op een collectie dagboeken uit de jaren ’30 van de vorige eeuw, die vorige week bij het NDA werd ingeleverd. Evengoed ontroerend, zo’n notitie.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

Blader online door Etty Hillesums dagboeken en brieven

Op deze webpagina van het Joods Historisch Museum staat veel informatie over Etty Hillesum, bijvoorbeeld over haar ontwikkeling als schrijfster en over haar dagboek in de dagboektraditie. Het museum beheert het dagboek (elf cahiers), de brieven, foto’s en boeken uit Etty Hillesums privébezit. Een indrukwekkende collectie. De dagboeken en brieven zijn online door te bladeren. Hieronder een afbeelding van Hillesums dagboek uit de periode 3 februari tot 27 maart 1942, en van een fragment daaruit. Haar handschrift lijkt wel steno, soms. Klik op de foto’s voor een groter beeld.

Dagboek Etty Hillesum 3 feb - 27 mrt 1942Dagboek Etty Hillesum 27 feb 1942

Dank voor het doorgeven van de link, Femke Knoop!

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

Babyboek uit een jappenkamp (2)

22 maart 1943
Gisteren, uitgaansdag, hebben we allemaal een rode band gekregen die moeten we nu buiten het kamp steeds dragen om onze rechterarm. Je ziet wel N. dit lijkt nu meer op een dagboek dan op een babyboek. […]
4 april 1943
D. en ik moesten buiten blijven staan en jij werd overgenomen door een vrouwelijke cipier, die bracht je naar pappie. Wat zou ik het nu heerlijk vinden als je kon spreken, dan kon je me vertellen hoe pappie er uit zag en hoe hij je vond? Na een minuut of tien werd je weer naar buiten gebracht. “De vader was erg onder de indruk – dat hij hem zo gauw teruggeeft”, zei de cipier. Ik was blij dat ik je terug had want het was toch wel angstig om je af te geven. […]
22 april 1943
‘t Prikkeldraad van het kamp is nu afgezet met katjangmatten en de geruchten gaan dat het kamp voorgoed gesloten wordt. […]
25 oktober 1943
We zijn nu weer 2 1/2 maand verder, wat gaat de tijd toch vlug, gelukkig maar. We zijn nu al helemaal ingeburgerd in Tjideng. Met betjah’s zijn we de 25ste augustus hierheen gekomen, elke dag een 2 á 300 mensen. Alleen ons bed en zoveel koffers als daar onder konden mochten we meenemen, de rest moesten we allemaal achterlaten. [..]
21 oktober 1944
Eén jaar is het nu al geleden dat ik in je babyboek schreef N., aan mijn vulpen is het wel te merken, want die wil haast niet meer mee. Schandelijk hè? Ik heb er niets meer aangedaan want het was me ook heus onmogelijk. Wij, dat zijn A. en ik hebben een jaar van hard werken achter de rug. Hoe ik dan nu ineens aan tijd kom? Van de week hebben we de babyboeken te voorschijn gehaald en toen vond ik het zo jammer dat ik het niet bij gehouden had, dat ik er nu maar m’n middagrust, die ik toch wel hard nodig heb, aan opoffer. Bovendien is het voor pappie die zijn kleine kleuters toch al zo lang moet missen erg leuk als hij er later wat over lezen kan.

Uit dagboekbladen van mw V., opgenomen in de herinneringen van de heer V. Collectie NDA.
Een eerder fragment hieruit staat hier (klik).

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

Filmdocumentaire over de Sammlung Frauennachlässe

Een inspirerende film. Ca. 20 min., Duits gesproken.

Tagebücher: In Geschichte eingeschrieben. Die Sammlung Frauennachlässe an der Universität Wien from Sammlung Frauennachlässe on Vimeo.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

“Hou een dagboek bij en je heft jezelf op.”

Blade Runner banner

Ik heb altijd gedacht dat ik het een geweldige film vond, maar in een dagboekaantekening uit 1982 blijk ik nadat ik Blade Runner voor het eerst zag, er exact twee woorden voor over te hebben: ‘slechte film.’

Dit lazen we 5 maart jl op het blog Reddend Zwemmen van de schrijver Rob van Essen. Hij is verbaasd: waar is die versie van hemzelf gebleven die Blade Runner ooit alleen maar slecht vond? Als hij zijn dagboek niet had bewaard, was die spoorloos verdwenen, en dat niet eens met opzet, maar gewoon in vergetelheid geraakt. Van Essen vervolgt:

Het werpt wel een nieuw licht op de functie van dagboeken. Juist als je een dagboek bijhoudt, kom je erachter dat je niet dezelfde bent als vroeger, dat de fictieve versie van jezelf die je je nu, in het heden, herinnert je originele zelf heeft overschreven. Die fictieve versie is een hersenschim; en van je originele zelf zijn alleen wat dagboekaantekeningen overgebleven, je hebt geen idee meer waar hij is. Wie ben je dan nog?

Hou een dagboek bij en je heft jezelf op. Hou een dagboek bij en je bewijst dat degene die bestond niet meer bestaat, dat iemand zoals jij nooit heeft bestaan, en ook op dit moment waarschijnlijk niet bestaat. Het is de perfecte manier om de illusie van het zelf op te heffen; boeddhistische monniken die al zeventig jaar onafgebroken mediteren hebben al die tijd vergeefs naar dit stadium gestreefd. Had ze pen en papier gegeven.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly


-o-o-o-


Het NDA is continu op zoek naar dagboeken, reisdagboeken, briefwisselingen en memoires uit het Nederlandse taalgebied. Dankzij het Nederlands Dagboekarchief gaan deze kostbare documenten niet verloren, maar krijgen zij via onderzoek en publicaties een tweede leven. Hebt u een document voor onze collectie - van uzelf of bv. uit een nalatenschap? Neemt u dan geheel vrijblijvend contact met ons op.

AGENDA

Inlevermiddag
Binnenkort organiseren we weer een inlevermiddag. Wilt u documenten inleveren, stuur dan een email naar info@dagboekarchief.nl.
Informatie over onze werkwijze.

5 juni 2015:
Oprichtingssymposium Europese koepel van dagboekarchieven nadere info volgt

12 juni 2015:
Dag van het Dagboek themamiddag
nadere info volgt

STEUN HET NDA

Word vriend(in) van het NDA! Uw steun is zeer welkom.
Meld u aan als vriend(in)

COLLECTIES ELDERS