e-NIEUWSBRIEF


Verschijnt ca. 3x p.j.

Welkom

op de website van het Nederlands Dagboekarchief!

Babyboek uit een jappenkamp (2)

22 maart 1943
Gisteren, uitgaansdag, hebben we allemaal een rode band gekregen die moeten we nu buiten het kamp steeds dragen om onze rechterarm. Je ziet wel N. dit lijkt nu meer op een dagboek dan op een babyboek. […]
4 april 1943
D. en ik moesten buiten blijven staan en jij werd overgenomen door een vrouwelijke cipier, die bracht je naar pappie. Wat zou ik het nu heerlijk vinden als je kon spreken, dan kon je me vertellen hoe pappie er uit zag en hoe hij je vond? Na een minuut of tien werd je weer naar buiten gebracht. “De vader was erg onder de indruk – dat hij hem zo gauw teruggeeft”, zei de cipier. Ik was blij dat ik je terug had want het was toch wel angstig om je af te geven. […]
22 april 1943
‘t Prikkeldraad van het kamp is nu afgezet met katjangmatten en de geruchten gaan dat het kamp voorgoed gesloten wordt. […]
25 oktober 1943
We zijn nu weer 2 1/2 maand verder, wat gaat de tijd toch vlug, gelukkig maar. We zijn nu al helemaal ingeburgerd in Tjideng. Met betjah’s zijn we de 25ste augustus hierheen gekomen, elke dag een 2 á 300 mensen. Alleen ons bed en zoveel koffers als daar onder konden mochten we meenemen, de rest moesten we allemaal achterlaten. [..]
21 oktober 1944
Eén jaar is het nu al geleden dat ik in je babyboek schreef N., aan mijn vulpen is het wel te merken, want die wil haast niet meer mee. Schandelijk hè? Ik heb er niets meer aangedaan want het was me ook heus onmogelijk. Wij, dat zijn A. en ik hebben een jaar van hard werken achter de rug. Hoe ik dan nu ineens aan tijd kom? Van de week hebben we de babyboeken te voorschijn gehaald en toen vond ik het zo jammer dat ik het niet bij gehouden had, dat ik er nu maar m’n middagrust, die ik toch wel hard nodig heb, aan opoffer. Bovendien is het voor pappie die zijn kleine kleuters toch al zo lang moet missen erg leuk als hij er later wat over lezen kan.

Uit dagboekbladen van mw V., opgenomen in de herinneringen van de heer V. Collectie NDA.
Een eerder fragment hieruit staat hier (klik).

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

Filmdocumentaire over de Sammlung Frauennachlässe

Een inspirerende film. Ca. 20 min., Duits gesproken.

Tagebücher: In Geschichte eingeschrieben. Die Sammlung Frauennachlässe an der Universität Wien from Sammlung Frauennachlässe on Vimeo.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

“Hou een dagboek bij en je heft jezelf op.”

Blade Runner banner

Ik heb altijd gedacht dat ik het een geweldige film vond, maar in een dagboekaantekening uit 1982 blijk ik nadat ik Blade Runner voor het eerst zag, er exact twee woorden voor over te hebben: ‘slechte film.’

Dit lazen we 5 maart jl op het blog Reddend Zwemmen van de schrijver Rob van Essen. Hij is verbaasd: waar is die versie van hemzelf gebleven die Blade Runner ooit alleen maar slecht vond? Als hij zijn dagboek niet had bewaard, was die spoorloos verdwenen, en dat niet eens met opzet, maar gewoon in vergetelheid geraakt. Van Essen vervolgt:

Het werpt wel een nieuw licht op de functie van dagboeken. Juist als je een dagboek bijhoudt, kom je erachter dat je niet dezelfde bent als vroeger, dat de fictieve versie van jezelf die je je nu, in het heden, herinnert je originele zelf heeft overschreven. Die fictieve versie is een hersenschim; en van je originele zelf zijn alleen wat dagboekaantekeningen overgebleven, je hebt geen idee meer waar hij is. Wie ben je dan nog?

Hou een dagboek bij en je heft jezelf op. Hou een dagboek bij en je bewijst dat degene die bestond niet meer bestaat, dat iemand zoals jij nooit heeft bestaan, en ook op dit moment waarschijnlijk niet bestaat. Het is de perfecte manier om de illusie van het zelf op te heffen; boeddhistische monniken die al zeventig jaar onafgebroken mediteren hebben al die tijd vergeefs naar dit stadium gestreefd. Had ze pen en papier gegeven.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

Etiket

etiket
Etiket aan de binnenkaft van een dagboek uit onze collectie.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

Babyboek uit een jappenkamp

17 februari 1943
Vandaag een maand geleden werd je geboren kleine N. en net als je twee zusjes in het Carolus ziekenhuis. […] In het ziekenhuis lieten we ons lekker verwennen. Jammer genoeg moesten we er na zeven dagen weer uit om plaats te maken voor ernstiger patiënten, want het halve ziekenhuis was in beslag genomen. Op Zondag dus kwamen M. en tante K. ons ophalen en ging het in een betjah, een fietsdriewieler, twee passagiers vóór, de wielrijder achter, kampwaarts. De betjah is voor ons het enige vervoermiddel. Ja dat was een heel andere thuiskomst dan van je zusjes, die werden door pappie met de auto gehaald en die kwamen in ons eigen huis. Nu moesten we door de poort in het prikkeldraad naar het grote huis in de Kramatlaan waar we met z’n twintigen wonen. De ontvangst was echter niet minder hartelijk, de voorgalerij stond vol bloemen en we werden opgewacht door alle kinderen van het huis, die waren natuurlijk reuze nieuwsgierig. […]
25 februari 1943
Broertje krijgt de fles, mammie en tante K. gaan baden en de twee meisjes worden gekleed en gaan dan met mama wandelen, in het kamp. Op die wandelingen zit L. in het sportwagentje en D. duwt. Alleen op Kramat langs het prikkeldraad moet mammie haar helpen, want daar is het veel te druk, maar dat wil de kleine meid meestal niet hebben en dat geeft dan wel eens huilpartijen midden op straat. […]
2 maart 1943
Sinds de vorige keer dat ik schreef is er weer heel wat opschudding geweest in het kamp. We hebben nl. geen bedienden meer. Nu moeten we zelf aan de was, maar dat gaat best hoor. ‘s Morgens om kwart over negen zijn we kant en klaar, tot woede van onze huisgenoten, die zijn jaloers dat wij zo opschieten. We beginnen ook al om zes uur. […]

Uit dagboekbladen van mw V., opgenomen in de herinneringen van de heer V. Collectie NDA.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly

Museum in het Deutsches Tagebucharchiv

Het Deutsches Tagebucharchiv heeft sinds eind november een heus museum. We wensen onze collega’s in Emmendingen van harte geluk!
Toegegeven, een béétje jaloers zijn we wel. Het Tagebucharchiv ligt centraal in het stadje, in het monumentale oude Rathaus, en nu ook nog met een eigen Museum op de eerste verdieping! Maar wij klagen niet, hoor. In het Meertens Instituut hebben we een uitstekend onderkomen gevonden. Onlangs hebben we er een eigen vitrine mogen inrichten op een centrale plek in het gebouw. Als u ons bezoekt (dat kan alleen op afspraak) kunt u daar enkele schatten uit het Dagboekarchief bewonderen.

De vitrine van het NDA in het Meertens Instituut.

De vitrine van het NDA in het Meertens Instituut.

FacebookTwitterGoogle+PrintFriendly


-o-o-o-


Het NDA is continu op zoek naar dagboeken, reisdagboeken, briefwisselingen en memoires uit het Nederlandse taalgebied. Dankzij het Nederlands Dagboekarchief gaan deze kostbare documenten niet verloren, maar krijgen zij via onderzoek en publicaties een tweede leven. Hebt u een document voor onze collectie - van uzelf of bv. uit een nalatenschap? Neemt u dan geheel vrijblijvend contact met ons op.

AGENDA

Inlevermiddag
Binnenkort organiseren we weer een inlevermiddag. Wilt u documenten inleveren, stuur dan een email naar info@dagboekarchief.nl.
Informatie over onze werkwijze.

STEUN HET NDA

Word vriend(in) van het NDA! Uw steun is zeer welkom.
Meld u aan als vriend(in)

COLLECTIES ELDERS